Land van Cuijk

Nena

Nena heeft verschillende tatoeages: een mandala op haar linkerarm en eentje achter in haar nek. Op haar voet heeft ze nog een sierlijke rozenkrans en een diamantje op haar pols. Daarnaast heeft ze nog een tattoo op haar onderrug en een full sleeve.

‘Mijn eerste was die op mijn onderrug, die had ik laten zetten toen ik 16 was. Toen was dit nog hip. Deze wilde ik eigenlijk weg laten halen. Maar toen kwam mijn vaste tattoo-artist Florian van Watervast op het idee om er een groot backpiece van te maken die de tatoeages in mijn nek en onderrug met elkaar verbinden. Nu zit dat natuurlijk in mijn hoofd, maar ik ben er nog niet uit. Van de ene kant vind ik dat het wel genoeg is geweest, anderzijds wil ik nog iets op de zijkant van mijn bovenbeen en misschien toch ook nog die backpiece. Mijn sleeve bestaat onder andere uit lelies, een tekst en de initialen van mijn ouders en mij. Mijn moeder is overleden en lelies waren haar lievelingsbloemen. De rozenkrans is ook voor mijn moeder, haar ouders hebben altijd met de rozenkrans gebeden en zo is dit ook een symbool voor mijn moeder en mijn opa en oma geworden. Ik werk als Business Development Manager. Waarin ik grote accounts beheer in de regio Zuid op het gebied van Facility Management. Ik verberg mijn tatoeages altijd op mijn werk. Dat levert wel leuke reacties op, tijdens bedrijfsfeestjes wanneer ik dan een keer geen compleet bedekkende kleding draag. Op een enkeling na krijg ik voornamelijk positieve reacties. Vind je het niet mooi, dan respecteer ik dat ook, ieder zijn mening. Mijn vader heeft zelf ook tattoos en vind het gelukkig wel mooi. Al moest hij ook even wennen aan de sleeve, die vond hij wel intens. Maar uiteindelijk vind hij het wel mooi, natuurlijk ook vanwege de symboliek. In mijn vrije tijd ga ik geregeld leuke dingen doen met vriendinnen. Lekker uit eten of borrelen. Maar mijn ultieme vrije tijdsbesteding is sport. Ik train 5 á 6 keer in de week met een coach die ook mijn voeding bijhoudt. Ik vind dat heerlijk. Als kind was ik al zo fanatiek. Ik heb van mijn zesde tot mijn negentiende paard gereden op hoog niveau. Dat deed ik zes keer per week waarvan twee keer onder begeleiding van twee trainers en in het weekend 1 of 2 keer een wedstrijd Mijn ouders waren er altijd. Maar uiteindelijk was het wel echt een hele individuele sport met een zware concurrentie. Die concurrentie heb ik ook al in mijn werk, dus ik ben blij dat ik dit nu in mijn sport niet meer heb. Daarentegen is de uit - daging net zo groot, al dan niet groter. Want met krachtsport kun je jezelf blijven uitdagen, steeds je grenzen blijven verleggen. Dat heb ik nodig als uitlaatklep en om mijn hoofd leeg te maken na een drukke werkdag. Mensen verklaren me voor gek als ik zeg dat ik ook train op vakantie. Maar het is voor mij de ultieme vorm van ontspanning, dus waarom zou ik dat dan niet doen? Ik doe het dan geen 6 keer per week hoor. Ik train nu zo'n vijf jaar, waarvan de laatste twee en een half heel fanatiek. Het brengt me rust. Als ik verdrietig of boos ben dan sport ik het er zo uit. Ik vind het belangrijk om met een coach te trainen, zij weten precies wat goed voor je is. Ook qua eetpatroon, soms moet je de boel even omgooien, dat is goed voor je lijf. En je hoofd!

www.watervast.nl