Land van Cuijk

Interview Wendy Louise

Interview met Wendy Louise van de Feelgood serie: Wintermaan, Zomerster en Lentezon. 

Komt hier nog een Herfstboek van?
Nou… zeg nooit nooit. Lentezon is wel echt het einde van de serie. De ondertitel is “en een herfststorm”, ik was niet van plan een vierde deel te schrijven. Het zou wel kunnen uiteraard. Toevallig hadden we een paar jaar geleden een reünie met alle Starfriends animadores (in de serie heten zij Happymoon animadores) en er zijn nog genoeg verhalen te vertellen, haha! Maar dat wordt eerder een spin-off dan een vervolg.
Wat is jouw eigen favoriete seizoen?
De zomer, zonder twijfel. Maar dan wel op Lanzarote.

Hoe kwam je bij het idee om de seizoenen te gebruiken?
Dat is pas veel later gebeurd. De werktitel van Zomerster was Animadora. De redacteur van The House of Books, waarmee ik samenwerkte vond die titel niet geschikt. Animadora is Spaans voor entertainer, het beroep van de Happymoon animadores. Zij vond dat het teveel op animal leek, het Engelse woord voor dier. We zijn toen gaan brainstormen en kwamen uit op Zomerster. Wintermaan en Lentezon waren een logisch vervolg. In het begin was ik overigens helemaal niet van plan een serie te schrijven. Ik ben Zomerster ooit begonnen te schrijven voor “Johnny”, mijn ex-vriendje. Ik wilde hem laten beleven wat ik die zomer meemaakte, de pijn en het verdriet. De eerste versie was in een groot schrift en in het Engels, want hij is Duits en leest geen Nederlands. Onvoorstelbaar dat dat gekke schrift nu een boekenserie is.

Wat is jouw favoriete genre boeken?
Vroeger hield ik van Baantjer en Stephen King. Maar omdat ik altijd lees voor het slapengaan, ben ik overgestapt op feelgood of romans. Ik bedoel…nadat je een paar hoofdstukjes King hebt gelezen doe je toch geen oog meer dicht?
Mijn absolute favoriet is Belinda Jones, haar boeken lees ik in het Engels. En Isabel Allende, maar dan wel in het Spaans. Sorry, ik vind gewoon dat de ziel van een boek verloren gaat in de vertaling. En ik heb het geluk dat ik zes talen kan lezen.

Schrijf of zou je nog een ander genre willen schrijven?
Het project waarmee ik nu bezig ben, valt moeilijk in een genre te plaatsen. Het heeft iets van een biografie, maar ook een snufje feelgood en het neigt naar een historische roman. Ik houd er helemaal niet van om in hokjes te denken. Maar ik realiseer me dat boeken nou eenmaal in genres worden opgedeeld. Laten we het erop houden dat ik schrijf wat ik zelf graag zou lezen. En, naar nu blijkt, gelukkig velen met mij.

Als je geen schrijfster was wat zou je dan geworden zijn?
Naast schrijven, geef ik Spaanse les. Van mijn twee hobby’s (onderwijzen en schrijven) maakte ik mijn vak. Daarvoor werkte ik in het hotelwezen en op kantoor. Dat was ook leuk. Vooral in het hotelwezen hangt een heerlijke sfeer. Een echte familieband.
Echter, de kleine Wendy wilde bij het theater. Mijn familie is ontzettend muzikaal en mijn tante is zelfs een groot kleinkunstenares. Toen zij begon aan haar carrière, mocht ik vaak mee naar de theaters. Terwijl zij straalde in een musical, zat ik bij de brandweerman tussen de coulissen, echt een supervip-plek als je het mij vraagt. Mijn liefde voor het theater was geboren.
Ik deed het voortraject voor de Kleinkunst Academie, maar helaas viel ik bij de allerlaatste audities af. Dat was wel even slikken, ik had geen idee wat ik moest doen. Toen ben ik naar Spanje vertrokken. Daar deed ik de inspiratie op voor alle boeken die ik tot nu toe schreef, dus uiteindelijk is het maar beter dat ik niet werd aangenomen op de Kleinkunst ;-)

Komt er ooit een liefdesverhaal van jouw ouders, door jou geschreven?
JA! Dat is het nieuwe schrijfproject waarmee ik bezig ben. Het is wel een leuk verhaal. Ik schrijf dit dus, speciaal voor mijn lezers, op hun verzoek. In mijn Insta- en Facebookstories deelde ik een jaar geleden foto’s van mijn familie. Mijn opa’s en oma’s leerden elkaar kennen bij operettevereniging DOS in Amsterdam. Ze werden verliefd, trouwden en werden elkaars beste vrienden. Daarna werden mijn vader en moeder geboren, die uiteindelijk ook weer verliefd werden en trouwden. Zij kennen elkaar dus al vanaf mijn moeders geboorte (mijn vader is vijf jaar ouder). Mijn ooms en tantes speelden ook bij DOS. Er is zulk mooi fotomateriaal uit die tijd, dus besloot ik dat te delen in mijn stories. Daarop spoelde mijn DM over! Mijn lezers smeekten me bijna om over dit verhaal een boek te schrijven. Dus dat doe ik nu.
Zo ging het overigens ook met Kerst op Mallorca. Een lezeres vroeg mij om meer over Katta uit Ik wil jou(w) baby! te schrijven. Soms heb ik slechts één zo’n prikkel nodig om een verhaal te starten. Daarom houd ik ook zo van contact met mijn lezers via social media.

Zie jij je boeken al verfilmd worden? En wie zou je als hoofdrolspelers zien?
Aha, de natte droom van iedere schrijver!  Ik wil jou(w) baby! met Eva van de Wijdeven als Sara, Juvat als Alejandro en Jan Kooijman als Joaquin. Die combi knalt toch van het scherm/doek?!
Welk personage lijkt het meest op jou? En waarom?
Och hemel, ik ben ze allemaal. Hahaha! Dat klinkt alsof ik een psychische stoornis heb. Maar uiteindelijk heb ik het bijna allemaal echt zelf beleefd.
Ik begon aan mijn Spaanse avontuur als de naïeve Mandy, werd wijzer een paar jaar later op Lanzarote als Marlou en eindigde mijn twintiger jaren als de volwassen Mandy uit Lentezon.  

Welk personage vind je het leukst en waarom?
Ik hou van Mel! Niet zo gek, want voor haar karakter liet ik me inspireren door mijn zus Kim. Mel is Mandy’s soulsister: ze zorgt voor haar als ze verdriet heeft, maakt kopjes thee als ze ziek is en proost met haar als er iets te vieren valt. Ze is een sterke vrouw en een inspiratie voor velen. We zouden allemaal wel een beetje van Mels lef en zelfverzekerdheid kunnen gebruiken. Mel heeft dezelfde droge humor als Kim, een onuitputtelijke bron van inspiratie. Je kent toch wel die ouders die leuke spreuken verzamelen van hun opgroeiende kinderen? Ik doe dat met de uitspraken van Kim (en soms van mijn vader). In de categorie “Ondertussen… in de Friemelstraat” komen ze voorbij in mijn stories.   

Wie zou jij zelf eens willen interviewen?
Miguel Angel Silvestre (Don Alberto in de Netflix serie Velvet) Maar alleen omdat ik hoop dat hij dan verliefd op me wordt.

Wanneer krijg jij de meeste inspiratie?
Dat was altijd onder de douche. Vooral als ik voor marketingklussen slogans moest verzinnen. Zat ik vast? Hop, onder de douche!
Sinds ik Mindfulness doe, mag ik dat dus niet meer van mezelf. Mindfull het water beleven en aarden met die voeten. Alle gedachten op een wolkje laten wegdrijven en ontspannen maar.
Nu spreek ik dus al mijn ideeën in op mijn telefoon. Als ik dat niet doe ben ik het een uur later weer vergeten namelijk. En vaak krijg je juist inspiratie door een bepaalde situatie. Je kunt dan bijna nooit gaan zitten en beginnen te tikken. Inspreken is een superhandig alternatief.

Heb je wel eens een writersblock en wat doe je dan?
Serieus nog nooit gehad. Sterker nog, mijn fantasie speelt me soms zelfs parten in het “echte leven”. Er hoeft maar iets te gebeuren en ik bedenk er een hele soap omheen. ‘Heb je het auteurtje weer,’ grapt mijn vader dan altijd.

Wat weet niemand van jou?
Dat ik stiekem nog steeds verliefd ben op Johnny. Hahaha, grapje hoor. Dat is helemaal niet zo’n groot geheim. Nee, weer een grapje hoor. Kim weet alles van mij, dus deze vraag kan ik niet beantwoorden.

Hier lees je meer over haar nieuwste boek:
uitgeverijwensboeken.nl/kerst-op-mallorca/