Familie Verrips

Als ondernemen in je bloed zit

Rick en Carla Verrips verruilden hun zekerheid 18 jaar geleden tegen zelfstandigheid, vrijheid en het achterna jagen van hun droom: Een eigen horecazaak.
Na een aantal jaren in Utrecht gevestigd te hebben gezeten, droomden zij steeds meer van een horecazaak met recreatie.
Toen besloot familie Verrips om met zijn allen naar het Zuiden te verhuizen, dat is nu zo’n acht jaar geleden.

En Jimmy werd automatisch tot kok bekroond?
‘Dat is altijd zijn droom geweest en hij wist dus al snel welke opleiding het werd. Wij vonden het wel fantastisch dat zijn hart ook in de horeca ligt. Stiekem droomden wij wel van een familiebedrijf.’

En vrouw Sabine had ook horecabloed?
‘Ja, toevallig wel! Ze hebben elkaar vrij jong leren kennen en gelukkig had zij ook feeling met de horeca. Je moet er wel achterstaan, want horeca is hard werken.’

Toen kwam de Dom op jullie pad?
‘Ja, de horeca waar we voor kwamen bleek niet te zijn wat we hoopten en toen kwam de kans van een onderneming in het centrum van Cuijk.
We vinden Cuijk echt een mooi dorp met ontzettend veel potentie, dat zich nu steeds meer aan het ontplooien is. Steeds meer toeristen weten de weg te vinden en een bruisend centrum is voor heel Cuijk natuurlijk een goede zaak. We waren een beetje verliefd geworden op Cuijk en Sabine en ik grepen dan ook direct de kans op een pand in hartje Cuijk met twee handen aan!
En ja waarom we het de Dom hebben genoemd hoeven we niet uit te leggen toch?
We blijven toch Utrechters he?’

Iedereen heeft zijn eigen taken binnen het familiebedrijf?
‘Ja, taken gebaseerd op ieders talent. Jimmy in de keuken en omdat dit echt zijn grote liefde is hebben we naar een paar jaar een avondkaart ingevoerd bij de Dom, daar kan hij toch meer talent in kwijt dan alleen de lunch. Rick is het onderhoud gaan doen. Sabine en ik zijn gastvrouw en regelen veel op de achtergrond.  Iedereen doet dus waar hij goed in is! Berry, de jongste leek ook even de horeca in te willen, maar is toch uiteindelijk iets heel anders gaan doen. Namelijk zijn twee rechterhanden gebruiken net als zijn vader. Onze twee mannen op de achtergrond maar wat is dat belangrijk ook, de fundering van je bedrijf. Zonder hen zou het letterlijk inzakken!’

Toen alles goed draaiden dachten jullie laten we een tweede zaak openen?
Jimmy lacht: ‘Ja, ook zoiets wat dan ineens op je pad komt. We hebben in de Grotestraat Steakhouse Big Street onlangs geopend. Het was het pand van de oude Griek, maar dat herken je er echt niet meer in. We hebben hier echt letterlijk bloed, zweet en tranen gelaten om het te verbouwen tot een trendy, gezellige zaak met die stadse allure die Cuijk ook steeds meer aan het ontwikkelen is. Ik ben vooral in Big Street te vinden en mam in de Dom. Pap en Berry doen onwijs veel in het onderhoud.
 
 
Begreep ik nu goed dat er thuis ook nog eens flink is uitgebreid?
‘Ja, dat klopt daarom is mijn vrouw Sabine momenteel wat meer thuis, we hebben naast ons zoontje Luca ook nog een tweeling gekregen. Omschrijven hoe onze gemiddelde dag er uit zit is dan ook een onbegonnen zaak. Sowieso omdat geen enkele dag bij ons hetzelfde is. Daarnaast hadden we maar twee pagina’s toch? Maar zonder flauwekul; het enige wat al onze dagen met elkaar gemeen hebben is dat we we elke dag fluitend opstaan en zingend afsluiten. Ik geniet enorm van mijn gezin, maar ook van onze zaken.’

De recensies en de geluiden zijn positief toch?
‘Ja, gelukkig wel. Bij de Dom is nog steeds het fifty fifty concept voor heel veel mensen een reden om aan te schuiven bij ons en om weer terug te komen. Het is ideaal voor kleine eters, zoals senioren of kinderen die te groot zijn voor de kinderkaart. Maar ook een uitkomst voor mensen die niet kunnen kiezen. Ik vind het ook echt een compliment als mensen fifty fifty eten en dan nog heel lang twijfelen. Dan hebben ze samen vier voor- en vier hoofdgerechten en balen ze nog dat ze niet alles hebben geproefd. Gelukkig komen ze dan weer terug. Hier bij Big Street zijn de recensies ook goed. We hebben bewust de tafeltjes ruim opgezet misschien kan ik wel het dubbele aantal eters kwijt, maar iedere gast verdiend onze volledige aandacht aan tafel én van mij in de keuken. Ik kook echt omdat ik mensen culinair wil verwennen en dat heeft aandacht nodig.’


Hebben jullie nog meer dromen?
‘Nou, voorlopig zijn we even uit gedroomd. We zijn blij dat de Dom goed loopt en veel tevreden terugkerende gasten heeft. Big Street voelt ook goed. Ja, in de verre toekomst dromen we misschien over het feit dat Luca en de tweeling ook in de horeca gaan. Haha, dat is half flauwekul en half de waarheid. Ze moeten doen wat ze willen, maar voor ons werkt het echt heel goed en fijn, werken met familie. Omdat je weet wat je elkaar hebt en waar je het voor doet! We hopen dat onze gasten dat ook zo voelen en ervaren.’
 
www.dedomcuijk.nl en www.bigstreetcuijk.nl