Land van Cuijk

Bram en Marleen

Van barvrouw naar schooljuf

Deze editie zijn we te gast bij Café Tapperij Kansas in Cuijk, misschien wel het gezelligste bruine café van de regio. Het is gevestigd in de voormalige sigarenfabriek van Philipsen & van Hussen. Een van de bekendste merken sigaren die hier werden gemaakt heet ‘Kansas’ vandaar de naam. Marleen en Bram wonen samen met hun twee dochter boven de tapperij.

Geboren in de kroeg
Marleen Kuipers Smit: ‘Mijn ouders zijn in 1980 begonnen en ik ben hier in 1981 geboren. Ik ben dus bijna letterlijk in de kroeg geboren. Ik weet dus niet beter dan dat mijn ouders een kroeg hadden. Ik had zeker niet van jongs af aan de ambitie om de boel over te nemen. Wel om iets met horeca te doen. Ik ben aan de hotelschool gaan studeren en heb ook in het hotelwezen gewerkt, maar toch via wat omzwervingen terug op het nest gekomen. Dat was in 2009 toen mijn ouders ook besloten een stapje terug te willen doen. Horeca zit wel echt in je genen, denk ik. Mijn broer Pieter heeft een prachtig restaurant in Amsterdam. Hij vind het ook mooi dat ik in 2014 mede eigenaar werd, zodat het wel in de familie bleef. Bram is vanaf 2014 parttime mee gaan werken. Per 1 maart 2020 stopte hij met zijn baan om volledig mee te draaien. Maar toen kwam corona.’

Pauzeknop
Bram: ‘Tja, alle plannen die we hadden staan op pauze. Dit jaar bestond de Kansas dus veertig jaar, 2020 zou echt ons jaar worden. Er stond van alles op de planning. Maar wat niet gaat, dat gaat niet. Gelukkig zitten Marleen en ik echt op één lijn. Niet klagen, maar kijken wat er wel kan. Toen er binnen niks mocht, zijn we buiten rond gaan kijken. Met de overburen hebben we kunnen afspreken dat we op hun braakliggende grond een groot terras mochten inrichten. Ook zijn we trouwlocatie geworden en hebben we nog net twee leuke bruiloften mee kunnen pikken. Op het moment dat het mocht zijn we Spaanse avonden en gezellige BBQ feestjes gaan organiseren. Toen er minder mocht hebben we een online bierproeverij of pubquiz georganiseerd. Stilzitten dat kunnen we niet. Uiteindelijk mocht er zo weinig dat ik terug naar mijn oude werkgever ben gegaan. Fijn dat dit kon natuurlijk. Want de klusjes in huis waren wel af.’

Marleen: ‘We hopen dat wanneer deze Vita uitkomt we het terras in ieder geval weer mogen openen. Het is een prachtig groot terras en we kunnen niet wachten om onze gasten te verwelkomen en te laten genieten van een van de 85 bieren die we op de kaart hebben of een ander drankje natuurlijk. Ik blijf positief denken hoor, maar mijn huis kan niet schoner en ik ben ook wel klaar met puzzelen, hoe ontspannend ook. De eerste lockdown hebben we van alles verbouwd en opgeknapt maar dat is nu wel af. Lotte en Sophie onze dochters mogen ook weer naar school, dus zelfs mijn functie als schooljuf is alweer van de baan. Niet dat ik dat heel erg vindt trouwens,’ lacht Marleen en de kleine dames beamen dit door op de achtergrond giechelend te knikken. ‘Ik ben trouwens in jaren niet zo uitgeslapen geweest, dat dan weer wel.’
Kansas is de plek om lekker plaats te nemen in de zon. Je te laten informeren over de verrassende bieren waarvan 75 op fles en 10 op de tap, ook van eigen streek. Iets lekkers te kiezen van de uitgebreide no-nonsense borrelkaart of heerlijk te luisteren naar live muziek. Het is de kroeg met het mooiste uitzicht van Cuijk, namelijk op de schitterende kerk. En pal gelegen aan de beeldentuin, die ook een bezoekje waard is.
Derde generatie
Op de vraag of de meiden ooit de Kansas overnemen kijken Bram en Marleen elkaar lachend aan. Bram: ‘Nou Lotte doet waarschijnlijk liever een dansje voor de bar. Sophie loopt wel graag mee, glazen spoelen en zo. Ja, die heeft er wel oog voor. Anderzijds weet je het nooit. Ik wist ook niet dat Marleen uiteindelijk toch de kroeg zou overnemen en al helemaal niet dat ik haar daarbij zou ondersteunen. Ik stond ook liever te feesten voor de bar. Maar uiteindelijk vond ik het aan de andere kant van de bar toch ook wel erg leuk. En vielen de dinsdagochtenden met de carnaval me ook steeds zwaarder. Die combinatie gaf de doorslag.’

Ze lachen en kijken dan opeens serieus. Marleen: ‘’Ik mis onze vaste gasten echt enorm, maar ook de nieuwe gezichten. Het sociale contact, het praatje, de live muziek, gewoon de hele sfeer die er hangt.’ Filou, vernoemd naar een Belgisch biertje komt vrolijk aan gekwispeld. ‘Ja, Filou kregen we in maart, dus zij heeft wel lekker veel aandacht gehad. We wilden er een echte kroeghond van maken. Hopelijk kan ze ‘t snel leren. Wie weet mogen we het terras behouden en kunnen we meer leuke activiteiten organiseren. Ideeën hebben we nog genoeg. Daar ligt het niet aan!’
 
cafekansas.nl